UZORAK

Možemo razlikovati dva osnovna tipa uzorka: slučajni i namerni uzorak.

Slučajni uzorak

Slučajni uzorak je dobio ime po tome što je izbor ispitanika u okviru domaćinstva slučajan, odnosno izbor ispitanika se određuje na osnovu - "rodenđanskog kriterijuma". U osnovi, ovaj kriterijum se bazira na upoređivanju datuma rođenja potencijalnog ispitanika u odnosu na datum kada se ispitivanje obavlja. Na taj način svaki član domaćinstva (populacije), ima jednaku verovatnoću da bude izabran u uzorak. Ako se populacija sastoji od različitih slojeva - tzv. stratuma, uzorak treba da sadrži i te stratume, s proporcionalno određenim procentom svakog sloja (u odnosu na postotak u populaciji). Unutar stratifikovanog slučajnog uzroka mogu se zadati i dodatni zahtevi koje osoba mora zadovoljiti da bi bila ispitanik, čime se populacija smanjuje na neku ciljnu grupu (npr. određene starosti ili potrošača nekih proizvoda i sl.).

Namerni uzorak

Najćešće korišćena vrsta namernog uzorka je kvotni uzorak, u koji se uključuje određeni broj ispitanika iz svake grupe koja postoji u populaciji. Kvote se najčešće određuju s obzirom na demografske osobine ispitanika (npr. pol, godine starosti, prihode i sl.) i osobenost (temu) istraživanja. Ponekad se koristi i kombinacija kvotnog i slučajnog uzorka, pri kojoj je izbor ispitanika unutar svake definisane kvote slučajan. Na taj se način osigurava uključivanje željenih ispitanika u uzorak, uz poštovanje statističkih zahteva za nepristranim izborom ispitanika.

 

   
©source 2000-2012

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player